مامۆستا فریشتەکەم ناوی عاکیف بوو

سه‌ری هارومار

له‌ رۆژی تاقیكردنه‌وه‌ی بیركاریدا، چه‌ندی كردم له‌ دڵتوندی و نیگه‌رانیم چێشتم بۆ نه‌خورا، ئاسمانیش تۆز و غوبار به‌ری گرتبوو، چه‌ندی دایكم پێی گوتم شتێك بخۆ، به‌ڵام هیچم بۆ نه‌خورا، به‌ بێزاری له‌ ماڵ هاتمه‌ ده‌ره‌وه‌، تۆز و بایه‌كه‌ زیادی كرد، تا گه‌یشتمه‌ جێ، هه‌ستم كرد شتێكی تیژ چووه‌ته‌ ناو چاوم، له‌ به‌رده‌رگای قوتابخانه‌كه‌، به‌لووعه‌یه‌ك ئاوی له‌به‌ر ده‌ڕۆیشت، ده‌موچاوم شووشت و رووم له‌ هۆڵه‌كه‌ كرد.
له‌ شوێنی خۆم دانیشتم، چاوی راسته‌م زۆر ده‌خورا، به‌رده‌وام ده‌ستم پێدا ده‌هێنا، مامۆستایه‌كی خڕكه‌ڵه‌ی سه‌ر رووتاوه‌، ئه‌و رۆژه‌ چاودێرمان بوو، جارجار به‌ زه‌رده‌خه‌نه‌وه‌ سه‌یری ده‌كردین، هه‌ستی به‌وه ‌كرد كه‌ زۆر خه‌ریكی چاومم، لێم نزیك بووەوه‌ و گوتی:
+ ئه‌وه‌ چته‌؟
وه‌رامم دایه‌وه‌:
ـ نازانم، شته‌ك كه‌تیته‌ ناو چاوم.
مامۆستا چاودێره‌كه‌، سه‌یری چاوی كردم، بانگی فه‌ڕاشه‌كه‌ی كرد و گوتی:
+ له‌ ژێرپیاڵه‌یه‌ك هه‌ندێك ئاوی شیرتێن بێنه‌. فه‌ڕاشه‌كه‌، به‌په‌له‌ ژێرپیاڵه‌یه‌ك ئاوی هێنا، مامۆستاكه‌ گوتی:
+ چاوت بخه‌ ناو ئاوه‌كه‌، هه‌ڵیبێنه‌ و دایبخه‌!
چه‌ند جارێك وام كرد، هه‌ستم كرد خورشت و تیژاییه‌كه‌ نه‌ما، سه‌رم بڵند كرد، مامۆستاكه‌ به‌ ده‌ستڕه‌كه‌ی خۆی چاوی سڕیمه‌وه‌، گوتی:
+ زۆر گه‌مه‌ت له‌گه‌ڵ چاوت كردووه‌.
پرسیاره‌كان دابه‌ش كران، قسه‌كه‌ی ره‌حمانی پوورزام به‌بیر هاته‌وه‌ كه‌ گوتی (سه‌ره‌تا وه‌رامی پرسیاره‌كانی زانست بده‌ره‌وه‌)، چاوێكم به‌ پرسیاره‌كاندا خشاند، بینیم ساده‌ن و ده‌ستم كرد به‌ وه‌رامدانه‌وه‌یان، به‌ مه‌زه‌نده‌ی خۆم بایی 40 نمره‌م وه‌رام داوه‌، به‌ڵام كه‌ سه‌یری بیركاریم كرد، چاوم زه‌ق بووەوه‌، وه‌رامی هیچیانم نه‌ده‌زانی، دووباره‌ به‌ وه‌رامه‌كانی زانستدا چوومه‌وه‌، قه‌ڵه‌مه‌كه‌م دانا و به‌ ماتی له‌ شانۆكه‌ رامام.
مامۆستا چاودێره‌كه‌، یه‌ك دوو جار به‌لامدا تێپه‌ڕی، بزه‌یه‌كی بۆ كردم و گوتی:
+ ها....بۆ راوه‌ستای.
وه‌رامم دایه‌وه‌: زانستم وه‌رام دایه‌وه‌، به‌ڵام له‌ بیركاری هیچ نازانم.
گوتی: جارێكی دیكه‌ش پرسیاره‌كان بخوێنه‌وه‌.
مامۆستا چاودێره‌ سه‌ر رووتاوه‌كه‌، چه‌ند جارێك به‌لامدا تێپه‌ڕی، زه‌رده‌خه‌نه‌یه‌كی ده‌كرد، ده‌ستم به‌رز كرده‌وه‌ و گوتم: مامۆستا هیچ له‌ پرسیاره‌كانی بیركاری ناگه‌م.
گوتی: له‌ كامه‌ پرسیار ناگه‌ی؟
گوتم: له‌ هه‌ر هه‌موویان.
سه‌رجه‌م پرسیاره‌كانی بۆ راڤه‌ كردم، به‌ڵام وامزانی گوێزم بۆ ده‌ژمێرێت، نازانم چۆن جورئه‌تم دایه‌ به‌ر خۆم و گوتم: له‌ هه‌موو ده‌رسه‌كان باشم، ئه‌گه‌ر تۆزه‌ك بیركاری بزانم ئه‌وا ده‌رده‌چم، ده‌نا ده‌ ساڵی دیكه‌ هه‌ر ده‌بێ بێمه‌وه‌ ئێره‌.
مامۆستا چاودێره‌كه‌، هه‌ستی به‌وه‌ كرد كه‌ ده‌مه‌وێت تۆزێك له‌ بیركاری یارمه‌تیم بدات، گوتی: جارێ په‌له‌ مه‌كه‌، خۆت خه‌ریك بكه‌.
خۆم به‌ پرسیاره‌كان خه‌ریك كرد، چه‌ند جارێك داوای ئاوم كرد، نزیكه‌ی سه‌عاتێك تێپه‌ڕی، بینیم وا ورده‌ ورده‌ هۆڵه‌كه‌ چۆڵ ده‌بێت، له‌ ریزه‌كه‌ی من ته‌نیا قوتابییه‌ك له‌دواوه‌ مابوو، به‌ڕێوه‌به‌ری هۆڵه‌كه‌ خه‌ریكی كۆكردنه‌وه‌ی ده‌فته‌ره‌كان و پێچانه‌وه‌یان بوو، به‌لای ریزه‌كه‌ی ئێمه‌دا تێپه‌ڕی و رووی له‌ من كرد و گوتی: ها كوڕم، بۆ وا دوا كه‌وتی؟
مامۆستا چاودێره‌كه‌ وه‌رامی دایه‌وه‌: له‌ بیركاری زۆر لاوازه‌، هه‌نده‌ك مه‌جالم دایتێ بیر بكاته‌وه‌.
به‌ڕێوه‌به‌ره‌كه‌ گوتی: هه‌ر نیو سه‌عات ماوه‌.
ئه‌و پشتی له‌پاش كرد و چاودێره‌كه‌ به‌په‌له‌ گوتی: بایی ئه‌وه‌نده‌ت پێ ده‌ڵێم ناجیح بیت، له‌ زانست باشت وه‌رام دایته‌وه‌.
مامۆستا چاودێره‌كه‌، پرسیار و لقێكی پێ گوتم، به‌په‌له‌ وه‌رامم دایه‌وه‌ و ده‌فته‌ره‌كه‌م دایه‌ ده‌ست، سه‌یرێكی كرد و به‌ زه‌رده‌خه‌نه‌یه‌كه‌وه‌ گوتی:
ـ خوا كه‌ریمه‌، ناجیح ده‌بی، ئه‌گه‌ر له‌ ده‌رسه‌كانی دیكه‌ باش بیت.
وه‌رامم دایه‌وه‌: تازه‌ ترسم نه‌ما.
هاتمه‌ ده‌ره‌وه‌ و پڕ به‌ سییه‌كانم هه‌ناسه‌یه‌كی ئاسووده‌م هه‌ڵمژی، هه‌ستم كرد بارێكی قورس له‌سه‌ر شانم لاكه‌وت، به‌ دڵێكی خۆش رووم له‌ ماڵه‌وه‌ كرد.
تاقیكردنه‌وه‌كان ته‌واو بوون، رۆژم ده‌ژمارد و چاوه‌ڕێی وه‌رگرتنه‌وه‌ی ئه‌نجامه‌كه‌ بووم، باوكم به‌ڵێنی دامێ، ئه‌گه‌ر ده‌رچووم قاتێك جلكی تازه‌م بۆ بكڕێت، دوای دوو هه‌فته‌، گوتیان سبه‌ینێ وه‌رنه‌ قوتابخانه‌ و ئه‌نجامه‌كنتان وه‌ربگرن.
پاش عه‌سرێك، هه‌موو قوتابییانی پۆلی شه‌شه‌م روومان له‌ قوتابخانه‌ كرد، چووینه‌ ژووره‌وه‌ و له‌ گۆڕه‌پانه‌كه‌دا راوه‌ستاین، به‌ڕێوه‌به‌ر و هه‌ردوو یاریده‌ده‌ر به‌ رووی خۆشه‌وه‌ پێشوازییان كردین.
به‌رله‌وه‌ی ئه‌نجامه‌كان دابه‌ش بكه‌ین، به‌ڕێوه‌به‌ر گوتی:
ـ وا ئه‌مڕۆ به‌ری ماندووبوونتان دووریه‌وه‌، دیسان سه‌ری قوتابخانه‌كه‌تان به‌رز كرده‌وه‌، له‌ كۆی 64 قوتابی، هه‌ر هه‌مووتان ده‌رچوون و 30 كه‌ستان نمره‌ی نایابتان هێناوه‌.
ئه‌نجامه‌كان دابه‌ش كران، كاتێك سه‌یری كارته‌كه‌ی خۆم كرد بینیم به‌ (بیركاری و زانست) 50 نمره‌م وه‌رگرتووه‌ و له‌ خۆشیاندا رام كرد و چوومه‌ نهۆمی دووه‌م، چاوم به‌ شوێنی دانیشتن و پۆله‌كه‌مدا گێڕا، كه‌ چوومه‌ ماڵه‌وه‌ و مژده‌م دایه‌ دایكم، گوتی:
ـ ده‌زانی چه‌ند ئایه‌تلكورسیم بۆ خوێندی.
دنیا سه‌یره‌، دوای ئه‌وه‌ی بوومه‌ مامۆستا، ئێواره‌یه‌ك له‌ یانه‌ی مامۆستایان، چاوم به‌ مامۆستا چاودێره‌كه‌ كه‌وته‌وه‌، یه‌كسه‌ر چوومه‌ لای و گوتم:
ـ قوربان، من زۆر قه‌رداری تۆم.
ئه‌و نه‌یناسیمه‌وه‌، كه‌ سه‌ربرده‌كه‌م بۆ گێڕایه‌وه‌ زۆر دڵخۆش بوو، گوتی:
ـ بوویته‌ مامۆستا، ئه‌دی له‌ بیركاری كووی؟
یادی به‌خێر، ئه‌و فریشته‌یه‌ی من ناوی مامۆستا (عاكیف) بوو، تا كۆچی دوایی، یه‌كتریمان ده‌بینی و بووبووینه‌ براده‌ر.