كه‌ دێته‌ ماڵی ئێمه‌ ده‌گری!

 

هه‌موو بارودۆخێك گه‌رد و تۆزی خۆی پێوه‌یه‌، قۆناغ دێت و ده‌ڕوات، له‌ هه‌ر وێستگه‌یه‌كدا كۆڵ و باره‌كه‌ی داده‌نێت یان ئه‌وه‌تا شوێنه‌كه‌ به‌ خاوێنی به‌جێ دێڵێت، كه‌ ئه‌مه‌ زۆر كه‌م روو ده‌دات، یان تۆز و خۆڵێك له‌ دوای خۆی بڵاو ده‌كاته‌وه‌ زه‌مه‌نێكی ده‌وێت بۆ لابردنی ئه‌و پاشماوه‌یه‌ی كه‌ له‌سه‌ر ده‌روون و ڕووخسار و سروشتی ناوچه‌كه‌ نیشتووه‌. ئه‌مه‌ به‌شێكه‌ له‌ مێژووی هه‌موو نه‌ته‌وه‌یه‌ك، به‌ تایبه‌ت ئه‌و نه‌ته‌وانه‌ی وه‌ك ئێمه‌ن، مه‌به‌ستم نه‌ته‌وه‌ی كورده‌ كه‌ به‌رده‌وام له‌ خه‌بات و تێكۆشان و ماڵوێرانی و سه‌رگه‌ردانیدایه‌ بێ ئه‌وه‌ی له‌ژێر سێبه‌ری هیچ قۆناغێكیدا بحه‌سێته‌وه‌!


له‌ منداڵیمه‌وه‌ تا ئێسته‌، ئه‌مه‌ ئه‌و پرسیارانه‌ بوون كه‌ له‌ باوكمم ده‌كرد، بۆچی ئێمه‌ی كورد؟ بۆ ده‌بێ؟ بۆ؟ هه‌موو (بۆ)كانی من هیچ وه‌ڵامێكی باوه‌ڕپێكراوی نه‌ده‌دامێ، نه‌ له‌ وه‌ڵامه‌كانی باوكمدا و نه‌ له‌ روونكردنه‌وه‌كانی مامۆستاكانی قوتابخانه‌مدا و نه‌ له‌ رێككه‌وتنه‌كانی سه‌ركرده‌كاندا! یه‌كێك له‌و ساته‌ تاڵانه‌ی منداڵی و قۆناغه‌كانی خوێندندا كه‌ بیر ناچنه‌وه‌، له‌ كاتی وه‌رگرتنی كتێبی مێژوودا مامۆستا فه‌رمانی پێ ده‌كردین بۆ نموونه‌ له‌ لاپه‌ره‌ی ١٠ تا لاپه‌ڕه‌ی ٣٠ یان ٤٠ بنوشتێننه‌وه‌، چونكه‌ ئه‌وه‌ ناخوێنین، وازی لێ بێنن، چه‌ند دڵمان خۆش ده‌بوو به‌وه‌ی وانه‌كه‌مان كه‌متر ده‌خوێنین، به‌ڵام دواتر تێگه‌یشتین كه‌ ئه‌مه‌ مێژووی كورده‌ و خوێندنی قه‌ده‌غه‌ كراوه‌. له‌وه‌ تێگه‌یشتم كه‌ نابێت ئێمه‌ زانیاری له‌سه‌ر مێژووی خۆمان بزانین ئه‌گه‌ر شكست بێت یان سه‌روه‌ری! زانیم ئیتر ئه‌و دڵخۆشییه‌ی منداڵیم له‌ گه‌وره‌ییدا دڵشكاندنێكی به‌ئازار بوو، پێكه‌نینم به‌ عه‌قڵی ئه‌و ده‌سه‌ڵاته‌ ده‌هات كه‌ ده‌یویست له‌ ڕێگه‌ی خوێندن و په‌روه‌رده‌وه‌، هه‌ر له‌ منداڵییه‌وه‌ رووپۆشێكی ڕه‌ش بخاته‌ سه‌ر چاوی تاكی كورد.


رۆژگار تێپه‌ڕی و منداڵه‌كانم گه‌وره‌ بوون و ئێمه‌ش له‌ چه‌ندین و چه‌ندین وێستگه‌ی تری ئه‌م ژیانه‌ تاڵه‌ باروكۆچمان هه‌ڵدا و زیاتر و زیاترمان بینی له‌ كاره‌ساته‌ ره‌شه‌كان، پرسیاره‌كانی منداڵیی خۆم دووباره‌ له‌سه‌ر زاری منداڵه‌كانم به‌رامبه‌ر به‌ من دووباره‌ ده‌بووه‌وه‌. دایه‌ ئه‌گه‌ر ئێمه‌ خاوه‌نی ئاڵایه‌كین بۆ له‌سه‌ر نه‌خشه‌ی جیهان ئاڵاكه‌مان به‌رز نه‌كراوه‌ته‌وه‌؟ بۆ ئێمه‌؟ بۆ؟ هه‌موو (بۆ)كان دووباره‌ ده‌بوونه‌وه‌ به‌ جۆرێكی تر و به‌ زمان و بیركردنه‌وه‌یه‌كی تر.


ئێسته‌ من ماندووم و ئه‌م لاپه‌ڕانه‌ی مێژووم پێ هه‌ڵناگیرێت، قسه‌كانی ئه‌و ژنه‌م بیر دێته‌وه‌ كه‌ ئێمه‌ منداڵ بووین به‌ كۆڵ و باره‌كه‌یه‌وه‌ ده‌هاته‌ سلێمانی و ورده‌واڵه‌ی ده‌فرۆشت، كه‌ كۆڵه‌كه‌ی داده‌نا له‌ ناو ده‌رگای حه‌وشه‌كه‌ماندا، ده‌رودراوسێ لێی كۆ ده‌بوونه‌وه‌ و ئه‌ویش هه‌ر بابه‌ته‌ی نرخێكی له‌سه‌ر داده‌نا و جارجاریش به‌ فه‌قیانه‌ چڵكنه‌كه‌ی كه‌ دیار بوو مه‌ینه‌تی زه‌مانه‌ ڕێگه‌ی پێ نه‌داوه‌ به‌رده‌وام بیر له‌وه‌ بكاته‌وه‌ كه‌ی وه‌ك خانمێك كراسێكی تازه‌ و جوان بپۆشێت؟ فرمێسكه‌كانی چاوی ده‌سڕی، من ئه‌و وێنه‌یه‌م بیر ناچێته‌وه‌ كه‌ له‌ خۆم ده‌پرسی بۆچی ئه‌م ژنه‌ هه‌ركات دێته‌ ماڵی ئێمه‌، ده‌ست ده‌كات به‌ گریان؟ به‌ڵام دیار بوو ئه‌و فرمێسكانه‌ هی گریان نه‌بوو، چونكه‌ دواتر له‌ دایكم بیستبوو كه‌ كاتی خۆی له‌ بوردمانێكی شه‌ڕی نێوان پیشمه‌رگه‌ و ڕژێم، پارچه‌ی به‌ركه‌وتووه‌ و كاریگه‌رییه‌كی نادروستی له‌سه‌ر چاوی به‌جێ هێشتووه‌، ئیتر به‌ به‌رده‌وامی ئاو له‌ چاوانییه‌وه‌ دێته‌ خواره‌وه‌ بۆ سه‌ر رووخساره‌ ماندووه‌كه‌ی كه‌ نه‌خشی ڕۆژگار زۆر بێباكانه‌ و بێ پرس راست و چه‌پی له‌سه‌ر ​كێشاوه‌.